Adrenaline Hcl Sterop 1mg/ml Opl Inj Amp 10

Adrenaline moet met de grootste omzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met cardiovasculaire aandoeningen, waaronder angor pectoris, tachycardie of myocardinfarct. Het mag uitsluitend worden toegediend of voorgeschreven als de voordelen belangrijker zijn dan de mogelijke risico's voor de patiënt. Adrenaline moet met voorzichtigheid worden toegediend aan bejaarde patiënten, diabetici alsook aan patiënten met een voorgeschiedenis van overgevoeligheid voor sympathicomimetische amines. Adrenaline moet met de grootste omzichtigheid worden toegediend in geval van algemene anesthesie met gehalogeneerde koolwaterstoffen, zoals halothaan (risico van ventrikelfibrillatie). In dat geval moeten hoge dosissen adrenaline vermeden worden (de concentratie van de toegediende oplossing mag niet hoger zijn dan 1:100.000 en de toedieningssnelheid mag niet hoger zijn dan 1 ml/minuut); ook andere factoren die de myocardprikkelbaarheid kunnen verhogen, moeten vermeden worden, zoals hypoxie of gelijktijdige gebruik van cocaïne. Profylactische toediening van lidocaïne of van propranolol aan 0,05 mg/Kg kan prikkelbaarheid van de ventrikels voorkomen. Combinatie van gehalogeneerde anesthetica en adrenaline blijft echter gevaarlijk en er werden fatale gevallen gemeld. Voorzichtigheid is ook geboden in geval van psychoneurotische stoornissen, chronisch astma of emfyseem in verband met degeneratief hartlijden. De combinatie van MAO-I vereist ook voorzorgen bij gebruik. Zoals met de andere sympathicomimetica moet hypovolemie (of hypovolemische collaps) gecorrigeerd worden vóór toediening van adrenaline. Bij vermoeden van gasgangreen na toediening van adrenaline moet onmiddellijk een gepaste behandeling ingesteld worden. Toediening van een sympathicomimeticum met α-1-agonistische werking aan patiënten met occlusief vaatlijden is eveneens een risicofactor voor necrose of gangreen. In dergelijke gevallen is strikt toezicht op de doorbloeding in de extremiteiten dus aanbevolen. Het is ook aanbevolen om extravasatie te vermijden tijdens IV toediening omdat dit necrose van de omliggende weefsels kan veroorzaken. Indien zich desondanks extravasatie voordoet, moet het betreffende gebied geïnfiltreerd worden met 10 à 15 ml 0,9 % NaCl oplossing voor injectie met daarin 5 à 10 mg fentolamine, door middel van een injectiespuit met fijne, hypodermale naald. Deze dosering wordt voor kinderen verhoudingsgewijze verminderd. Patiënten die langdurig met niet-cardioselectieve ß-blokkers behandeld worden, kunnen tamelijk ongevoelig blijven voor de effecten van adrenaline bij behandeling van anafylaxie; in dat geval moet dus IV toediening van een selectievere ß2-agonist, zoals salbutamol, overwogen worden of vasculaire vulling. Het is aanbevolen aan personen die een anafylactische shock kunnen ontwikkelen ten gevolge van een insectenbeet en die ver van een medisch centrum verwijderd zijn, om in hun urgentiekit een 0,1% adrenalineoplossing voor injectie ter beschikking te hebben. Deze oplossing vervangt geenszins medische behandeling maar maakt het mogelijk dat deze personen zich een adrenaline-injectie toedienen of laten toedienen in geval van nood, van zodra de voortekenen van een ernstige allergische reactie optreden (pruritus van de mucosa of erytheem, zwelling van lippen of orofarynx, borstbeklemming, profuus zweten). Bij voorschrijven van adrenaline aan dergelijke patiënten is het belangrijk dat de arts duidelijk uitlegt hoe de spuit te gebruiken en informeert over de effecten van adrenaline. De symptomen kunnen variëren van urticaria, maagdarmstoornissen (waaronder nausea, krampen, braken, onvrijwillige stoelgang), conjunctivitis, rhinitis, astma, angio-oedeem tot anafylactische shock; dit laatste kan variëren van eenvoudige malaise met hypotensie tot dodelijke shock in enkele seconden. Patiënten met tekenen van echte anafylaxie, met of zonder urticaria of vasomotorische opwellingen, moeten onder strikt toezicht geplaatst worden om tekenen van mogelijk levensbedreigende verergering vroegtijdig te onderkennen. Behandeling van ernstige gevallen moet plaatsvinden in een gespecialiseerde dienst. Van zodra de patiënt gestabiliseerd is, wordt hij in observatie gehouden gedurende de volgende 24 uur omdat zich in 20 % van de gevallen 4 à 8 uur na een eerste respons op behandeling een recidief voordoet. De adrenalineoplossing mag niet worden gebruikt indien ze roze verkleurd is [teken dat de adrenaline geoxideerd is] of een neerslag bevat.

Dit geneesmiddel bevat adrenaline (epinefrine), een alfa- en bèta-sympathicomimeticum. Dat is een geneesmiddel die de tensie verhoogt.

Adrenaline (epinefrine) voor injectie is geïndiceerd voor

• uiterste spoed ten gevolge van een hartstilstand om de hartslag opnieuw op gang te krijgen.
• behandeling van ernstige allergische reacties op insectensteken of beten, geneesmiddelen, voedsel of een andere stof.

ADRENALINE STEROP 1mg/1ml: 1 mg adrenaline base als adrenalinechloorhydraat.

Bepaalde geneesmiddelen kunnen door adrenaline beïnvloed worden of kunnen de werking van adrenaline beïnvloeden: - Bepaalde geneesmiddelen tegen verkoudheid en hoesten. - Bepaalde geneesmiddelen tegen te hoge bloedsuikerspiegel. - Middelen voor algemene verdoving. - Geneesmiddelen tegen depressie, zoals monoamineoxydaseremmers (MAO-I). - Geneesmiddelen die inwerken op het kaliumgehalte, zoals vochtafdrijvende geneesmiddelen en

theofylline. - Geneesmiddelen die gebruikt worden tegen hypertensie en voor hartproblemen (alfa- en

bètablokkers).

Het is mogelijk dat u dan een andere dosis van uw geneesmiddel moet krijgen of een ander geneesmiddel moet gebruiken. Uw arts en uw apotheker hebben meer informatie over geneesmiddelen die met de nodige voorzichtigheid of die niet gecombineerd mogen worden.

Onverenigbaarheden Omdat adrenaline snel wordt vernietigd in basisch milieu of in aanwezigheid van oxiderende stoffen moet elke mengeling met andere geneesmiddelen voor injectie, in het bijzonder met basische oplossingen (bijvoorbeeld bicarbonaatoplossingen), vermeden worden.

• Zweten, stijfheid, tremor, duizeligheid, syncope, nervositeit, angst, slapeloosheid, prikkelbaarheid, zwakte, hoog suikergehalte in het bloed, hartkloppingen, versnelde polsslag, hoofdpijn, koude extremiteiten en elektrocardiogramwijzigingen, zelfs bij lage dosissen.
• Te hoog bloeddruk.
• Verergering of versneld optreden van angor pectoris bij patiënten met coronaire insufficiëntie of met hartaandoeningen als gevolg van onvoldoende bloedtoevoer.
• Mogelijke levensbedreigende ventriculaire aritmieën, waaronder ventrikelfibrillatie, in het bijzonder bij patiënten met organisch hartlijden of die andere stoffen krijgen die het hartritme kunnen beïnvloeden.
• Verhoogde rigiditeit en tremor bij patiënten met Parkinson syndroom.
• Psychomotorische onrust, desoriëntatie, geheugenaantasting, agressiviteit, paniek, hallucinaties, zelfmoord- of moordneiging, zielsziekten (psychosen) en paranoia (veroorzaking of verergering bij bepaalde patiënten).
• Misselijkheid, braken, bleekheid, ademhalingsmoeilijkheden en apneu.
• Herhaalde of hoge injecties van adrenaline kunnen necrose veroorzaken op de injectieplaats.
• Langdurig gebruik of overdosering van adrenaline kan metabole acidose veroorzaken. Er kan zich gewenning instellen na langdurige of overmatige toediening van adrenaline. Deze gewenning verdwijnt als de behandeling enkele dagen onderbroken wordt.
• Te laag kaliumgehalte.

• U bent allergisch of u denkt dat u allergisch bent voor adrenaline of voor één van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter. In alle spoedomstandigheden moet de arts rekening houden met de risico-batenverhouding bij de keuze van de toe te dienen of voor te schrijven medicatie.
• Indien u zwanger bent, behalve als de arts het u voorschrijft. Hij zal u de risico's en voordelen van gebruik van adrenaline tijdens de zwangerschap uitleggen.
• Indien u aan het bevallen bent want adrenaline kan de weeën van de baarmoeder tijdens de arbeid stilleggen.
• Als u borstvoeding geeft want adrenaline gaat door in de moedermelk.
• Als de oplossing roze of bruin verkleurd is of als ze een neerslag bevat.

Bent u zwanger, denkt u zwanger te zijn, wilt u zwanger worden of geeft u borstvoeding? Neem dan contact op met uw arts of apotheker voordat u dit geneesmiddel gebruikt. Bij gebruik tijdens de zwangerschap kan adrenaline aanleiding geven tot zuurstoftekort bij de foetus. In elk geval mag adrenaline tijdens de zwangerschap uitsluitend gebruikt worden als de behandelende arts oordeelt dat het verwachte voordeel de mogelijke risico's voor de foetus verrechtvaardigt. Adrenaline gaat door in de moedermelk. Gebruik bij vrouwen die borstvoeding geven, kan ernstige bijwerkingen veroorzaken bij de zuigeling. In geval van behandeling met adrenaline kan de borstvoeding onderbroken worden. Uw arts kan met u de risico's van gebruik van adrenaline tijdens de borstvoeding bespreken.

Volg zorgvuldig de aanwijzingen van uw arts op als u adrenaline moet inspuiten. Hij zal u zeggen hoeveel u moet ervan gebruiken. De aanwijzingen kunnen anders zijn dan deze die in deze bijsluiter staat.
De injectie gebeurt net onder de huid maar kan ook in de spier of rechtstreeks in de ader gegeven worden.
Kinderen krijgen een lagere dosis, naargelang hun lichaamsgewicht.

Voor patiënten die adrenaline gebruiken als spoedbehandeling van een allergische reactie:

Als u een allergische reactie hebt zoals uw arts het u beschreven heeft, moet u onmiddellijk ADRENALINE STEROP gebruiken.
Houdt het geneesmiddel altijd gebruiksklaar.
ADRENALINE STEROP is uitsluitend bestemd voor injectie.
Vergewist u ervan dat u weet wat u moet doen als u zichzelf of iemand anders de inspuiting toedient. Raadpleeg bij twijfel uw arts.

Als u ADRENALINE STEROP als spoedbehandeling hebt moeten gebruiken, moet u dit onmiddellijk uw arts vertellen of moet u zich onmiddellijk naar de dienst spoedgevallen van het dichtstbijzijnde ziekenhuis begeven. Het is mogelijk dat u ziekenhuishulp nodig hebt.