Amoxibactin 250mg Hond Comp 100

Speciale voorzorgsmaatregelen voor veilig gebruik bij de doeldiersoorten:

Bij dieren met lever- en nierproblemen dient het doseringsschema zorgvuldig te worden geëvalueerd en dient het gebruik van het diergeneesmiddel uitsluitend gebaseerd te zijn op een baten-risicobeoordeling door de behandelende dierenarts. Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik bij andere kleine herbivoren dan die gecontra-indiceerd zijn en genoemd worden in de rubriek 'Contra-indicaties'. Als gevolg van een waarschijnlijke variatie (in de loop van de tijd of geografisch gezien) in gevoeligheid van bacteriën voor amoxicilline, worden bacteriologisch onderzoek en gevoeligheidstesten aanbevolen. Voor E. coli-isolaten is een verhoogde antimicrobiële resistentie gemeld, waaronder multiresistente E. coli. Bij vermoeden van resistentie tegen meerdere geneesmiddelen dienen speciale voorzorgsmaatregelen op basis van gevoeligheidstesten genomen te worden. Waar mogelijk dient het diergeneesmiddel uitsluitend gebruikt te worden op basis van de uitkomst van een gevoeligheidstest. Wanneer het diergeneesmiddel anders wordt gebruikt dan aangegeven in de SKP kan dit het aantal bacteriën dat resistent is tegen amoxicilline verhogen en kan de effectiviteit van behandeling met beta-lactam antibiotica of andere klassen van antibiotica verminderen vanwege potentiële kruisresistentie. Het gebruik van het diergeneesmiddel dient in overeenstemming te zijn met het officiële, nationale en regionale beleid ten aanzien van antimicrobiële middelen. De tabletten bevatten smaakstoffen. Bewaar tabletten buiten het bereik van de dieren om accidentele ingestie te voorkomen. Speciale voorzorgsmaatregelen te nemen door de persoon die het diergeneesmiddel aan de dieren toedient: Penicillines en cephalosporinen kunnen overgevoeligheid (allergie) veroorzaken na injectie, inhalatie, ingestie via de mond of huidcontact. Overgevoeligheid voor penicillines kan leiden tot kruisreacties met cephalosporinen en omgekeerd. Allergische reacties op deze stoffen kunnen soms ernstig zijn. Personen met een bekende overgevoeligheid voor deze stoffen moeten contact met dit diergeneesmiddel vermijden of indien u geadviseerd is deze middelen niet te hanteren. Hanteer dit diergeneesmiddel met grote zorgvuldigheid om blootstelling te voorkomen en neem alle aanbevolen voorzorgsmaatregelen in acht. Indien u verschijnselen (zoals huiduitslag) vertoont na blootstelling, dient u onmiddellijk een arts te raadplegen en deze waarschuwing te tonen. Zwelling van het gezicht, lippen of ogen of ademhalingsproblemen zijn ernstigere symptomen en vereisen dringende medische verzorging. Handen wassen na gebruik. Dracht en lactatie: De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen tijdens dracht en lactatie. Uit laboratoriumonderzoek bij ratten zijn geen gegevens naar voren gekomen die wijzen op teratogene, foetotoxische of maternotoxische effecten. Uitsluitend gebruiken overeenkomstig de baten-risicobeoordeling door de behandelende dierenarts. Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie: Chlooramfenicol, macroliden, sulfonamiden en tetracyclines kunnen de antibacteriële werking van penicillines remmen, door hun snelle bacteriostatische werking. De mogelijkheid van allergische kruisreacties met andere penicillines moet overwogen worden. Penicillines kunnen het effect van aminoglycosiden doen toenemen. Overdosering: Bij overdosering zijn geen andere ongewenste effecten bekend dan de bijwerkingen genoemd in de rubriek 'Bijwerkingen'.

Doeldier : honden

Behandeling van primaire en secundaire infecties van de luchtwegen, in het bijzonder rhinitis

veroorzaakt door Pasteurella spp. en Streptococcus spp., en bronchopneumonie veroorzaakt

door Pasteurella spp., Escherichia coli en Gram-positieve kokken.

Behandeling van primaire infecties van het urogenitaalapparaat, in het bijzonder pyelonefritis en

infecties van de afvoerende urinewegen veroorzaakt door Escherichia coli, Proteus spp. en

Gram-positieve kokken; endometritis veroorzaakt door Escherichia coli, Streptococcus canis en

Proteus spp., en vaginitis tengevolge van menginfecties.

Behandeling van mastitis veroorzaakt door Gram-positieve kokken en Escherichia coli.

Behandeling van lokale huidinfecties veroorzaakt door Streptococcus spp

Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie Chlooramfenicol, macroliden, sulfonamiden en tetracyclines kunnen de antibacteriële werking van penicillines remmen, door hun snelle bacteriostatische werking. De mogelijkheid van allergische kruisreacties met andere penicillines moet overwogen worden. Penicillines kunnen het effect van aminoglycosiden doen toenemen.

Honden: Zeer zelden (<1 dier/ 10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde meldingen): Brakena, diarreea Overgevoeligheidsreactie (allergische huidreactie, anaphylaxis (ernstige allergische reactie))b a Mild. b In deze gevallen dient de toediening te worden stopgezet en dient een symptomatische behandeling te worden gegeven. Het melden van bijwerkingen is belangrijk. Op deze manier kan de veiligheid van een diergeneesmiddel voortdurend worden bewaakt. Indien u bijwerkingen vaststelt, zelfs wanneer die niet in deze bijsluiter worden vermeld, of u vermoedt dat het geneesmiddel niet heeft gewerkt, neem dan in eerste instantie contact op met uw dierenarts. U kunt bijwerkingen ook melden aan de houder van de vergunning voor het in de handel brengen of de lokale vertegenwoordiger met behulp van de contactgegevens aan het einde van deze bijsluiter of via uw nationale meldsysteem: adversedrugreactions_vet@fagg-afmps.be of www.eenbijwerkingmelden-dieren.be

Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor penicillines, andere verbindingen van de β-lactam groep (bv. cefalosporines) of één van de hulpstoffen. Niet gebruiken bij gerbils, cavia's, hamsters, konijnen en chinchilla's. Niet gebruiken bij dieren met een ernstig verstoorde nierfunctie die gepaard gaat met anurie en oligurie (geen - ofsterk verminderde urineproductie).

Dracht en lactatie: De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen tijdens dracht en lactatie. Uit laboratoriumonderzoek bij ratten zijn geen gegevens naar voren gekomen die wijzen op teratogene, foetotoxische of maternotoxische effecten. Uitsluitend gebruiken overeenkomstig de baten�risicobeoordeling door de behandelende dierenarts.

1. DOSERING VOOR ELKE DOELDIERSOORT, TOEDIENINGSWEG EN WIJZE VAN GEBRUIK

Voor orale toediening bij honden
Om verzekerd te zijn van een juiste dosering dient het lichaamsgewicht zo nauwkeurig mogelijk te worden vastgesteld.

Dosering
De aanbevolen dosering is 10 mg amoxicilline per kg lichaamsgewicht, 2 maal daags, gedurende minimaal 5 achtereenvolgende dagen. Het grootste deel van de routine gevallen reageert na 5 tot 7 dagen op de behandeling. Indien geen verbetering wordt geconstateerd na 5 tot 7 dagen, dient de diagnose nogmaals geëvalueerd te worden. In chronische of hardnekkige gevallen is mogelijk een langere behandeling vereist.
De volgende tabel is bedoeld als gids voor het toedienen van het diergeneesmiddel volgens de standaard dosering van 10 mg per kg lichaamsgewicht, 2 maal daags.