Ketamidor 100mg/ml Sol Inj 10ml

Speciale waarschuwingen: Voor zeer pijnlijke en grote chirurgische ingrepen, alsook voor onderhoud van anesthesie is een combinatie met injecteerbare of inhalatie-anesthetica nodig. Aangezien met ketamine alleen de benodigde spierrelaxatie voor chirurgische ingrepen niet kan worden bereikt, dienen tegelijkertijd extra spierrelaxantia te worden gebruikt. Voor verdieping van de anesthesie of een verlenging van het effect kan ketamine worden gecombineerd met alfa-2-receptoragonisten, met anesthetica, neuroleptanalgetica, tranquillizers en inhalatie-anesthetica. Er is gerapporteerd dat een klein aantal dieren niet reageren op ketamine als anaestheticum bij normale doseringen. Bij subcutane toediening in katten kan de tijd tot het bereiken van het volledige effect verlengd zijn. Speciale voorzorgsmaatregelen voor veilig gebruik bij de doeldiersoorten: Antagoniseer geen ketamine-medetomidine combinaties bij honden en katten met atipamezol tot 45 minuten na de toediening van ketamine, zodat de werkzaamheid van ketamine is beëindigd. Preoperatieve voorbereiding: Zoals voor alle anesthetica moeten de dieren nuchter worden gehouden gedurende 12 uur vóór ketamine-anesthesie. Anesthesie periode: Onder ketamine-anesthesie blijven de ogen van de behandelde dieren open. Om bij langdurige ingrepen uitdroging te voorkomen, dienen de ogen derhalve te worden beschermd (door gebruik van een daarvoor geschikte zalf). Recovery periode: Het is belangrijk dat zowel de premedicatie als de recovery plaats vindt in een rustige en stille omgeving. Recovery is gewoonlijk na 2 uur volledig, maar kan incidenteel langer duren. Bij honden wordt in zeldzame gevallen een toestand van psychomotorische excitatie met janken waargenomen. Speciale voorzorgsmaatregelen te nemen door de persoon die het diergeneesmiddel aan de dieren toedient: Mensen met een bekende overgevoeligheid voor ketamine of de hulpstof moeten contact met het diergeneesmiddel vermijden. Vermijd contact met de huid en ogen. Was spatten op de huid en ogen onmiddellijk af met een grote hoeveelheid water. Bijwerkingen op de foetus kunnen niet worden uitgesloten. Zwangere vrouwen moeten het gebruik van het diergeneesmiddel vermijden. Dit is een krachtig geneesmiddel – voorzichtigheid dient in acht te worden genomen om accidentele zelftoediening te voorkomen. In geval van accidentele zelfinjectie, of als symptomen optreden na oog/oraal contact, dient onmiddellijk een arts te worden geraadpleegd en de bijsluiter of het etiket te worden getoond, maar vooral NIET RIJDEN Voor de arts: De patiënt niet zonder toezicht laten. De luchtwegen vrij houden en een symptomatische en ondersteunende behandeling geven. Dracht en lactatie: De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen tijdens dracht en lactatie. Ketamine passeert de placentabarrière. Gebruik wordt afgeraden in de periode rond de partus. Uitsluitend te gebruiken overeenkomstig de baten/risicobeoordeling van de behandelende dierenarts.

Doeldieren : paard, rund, varken, hond, kat

Te gebruiken als monotherapie voor immobilisatie en het uitvoeren van kleine chirurgische ingrepen bij de kat, waar spierrelaxatie niet vereist is.

Te gebruiken voor inductie van anesthesie:

a) in combinatie met detomidine bij paard.

b) in combinatie met xylazine bij paard, rund, hond en kat.

c) in combinatie met azaperon bij varken.

d) in combinatie met medetomidine bij hond en kat.

e) in combinatie met diazepam bij honden

Per ml: Werkzaam bestanddeel: Ketamine (als hydrochloride) 100 mg Hulpstof: Benzethoniumchloride 0,1 mg Heldere, kleurloze tot bijna kleurloze oplossing

Interactie(s) met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie: Neuroleptanalgetica, tranquillizers, morfine-analogen, cimetidine en chlooramfenicol potentiëren de ketamine-anesthesie. Barbituraten en opiaten of diazepam kunnen de recovery periode verlengen. Effecten kunnen additief zijn; een vermindering van de dosering van één of beide middelen kan nodig zijn. Er bestaat een verhoogd risico op aritmieën in combinatie met thiopental of halothaan. Halothaan verlengt de halfwaardetijd van ketamine. Gelijktijdige intraveneuze toediening van spasmolytica kan tot een collaps leiden. Theofylline met ketamine kan leiden tot een verhoogde incidentie van tonisch-klonische aanvallen. Het gebruik van detomidine in combinatie met ketamine zorgt voor een langzame recovery.

Zelden (1 tot 10 dieren/10 000 behandelde dieren):

Tachycardie, Hypertensie, Verhoogde speekselvorming1.

Onbepaalde frequentie (kan niet worden geschat op basis van de beschikbare gegevens):

Onmiddellijke pijn bij injectie2, Verhoogde spiertonus3, Spiertrillingen4, Convulsie4,5, Nystagmus6,

Mydriasis6, Hyperesthesie, Verhoogde gevoeligheid voor akoestische stimuli7, Excitatie8,

Ademhalingsdepressie9, Ademhalingsstilstand10

1 Door stimulatie van de hersenstam. 2 Tijdens intramusculaire injectie. 3 Door ontremming van het extrapiramidaal systeem. 4 Wanneer er geen gelijktijdig spierverslappend middel wordt toegediend. 5 Tonisch-klonisch. 6 De ogen blijven open. 7 Tijdens de anesthesie en de recovery. 8 Motorisch. 9 Dosis gerelateerd. Combinatie met ademhalingsonderdrukkende producten kan dit respiratoir effect verhogen. 10 Vooral bij katten.

Het melden van bijwerkingen is belangrijk. Op deze manier kan de veiligheid van een diergeneesmiddel voortdurend worden bewaakt. Indien u bijwerkingen vaststelt, zelfs wanneer die niet in deze bijsluiter worden vermeld, of u vermoedt dat het geneesmiddel niet heeft gewerkt, neem dan in eerste instantie contact op met uw dierenarts. U kunt bijwerkingen ook melden aan de houder van de vergunning voor het in de handel brengen of diens lokale vertegenwoordiger met behulp van de

contactgegevens aan het einde van deze bijsluiter of via uw nationale meldsysteem: adversedrugreactions_vet@fagg-afmps.be

Niet gebruiken:

• bij dieren met ernstig hartfalen, vermoedelijke longziekten, met duidelijk verhoogde

bloeddruk of cerebrovasculaire problemen.

• bij dieren met reeds aanwezige lever- en nierpathologie.

• in geval van eclampsie, pre-eclampsie, glaucoom en convulsiestoornissen

(bijv. epilepsie).

• voor chirurgische ingrepen aan de farynx, larynx, trachea en bronchiën, als een

voldoende spierrelaxatie niet gegarandeerd kan worden door de toediening van een

spierverslapper (verplichte intubatie).

• bij dieren die een myelogram procedure ondergaan.

Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de

hulpstoffen.

Het product niet gebruiken als enig anestheticum bij andere diersoorten dan de kat.

De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen tijdens dracht en lactatie. Ketamine passeert de placentabarrière. Gebruik wordt afgeraden in de periode rond de partus. Uitsluitend te gebruiken overeenkomstig de baten/risicobeoordeling van de behandelende dierenarts.

1. Dosering voor elke diersoort, toedieningswijzen en toedieningswegen

Voor intraveneus gebruik (i.v.): paarden, runderen, honden en katten.

Voor intramusculair gebruik (i.m.): varkens, honden en katten.

Voor subcutaan gebruik (s.c.): katten.

Ketamine kan grote variaties tussen individuen laten zien, derhalve dient de dosering te worden aangepast aan het individuele dier, afhankelijk van factoren zoals leeftijd, conditie, en de beoogde diepte en duur van de anesthesie. Verlenging van het effect is mogelijk door een herhaalde toediening van een eventueel verlaagde initiële dosis.

Bij gecombineerd gebruik: vóór ketamine wordt toegediend, moet ervoor gezorgd worden dat de dieren adequaat gesedeerd zijn.

Paarden

Premedicatie met een sedativum is vereist voor een voldoende anesthetisch effect:

Voor inductie van anesthesie

Met detomidine:

Detomidine 20 µg/kg i.v., na 5 minuten

ketamine 2,2 mg/kg snel i.v. (2,2 ml/100 kg).

De werking treedt geleidelijk in, het duurt ongeveer 1 minuut om een liggende houding te bereiken, met een duur van het anesthetisch effect van ongeveer 10 – 15 minuten.

Met xylazine:

Xylazine 1,1 mg/kg i.v., gevolgd door

ketamine 2,2 mg/kg i.v. (2,2 ml/100 kg).

De werking treedt geleidelijk in, binnen ongeveer 1 minuut, met een variabele duur van het anesthetisch effect van ongeveer 10 – 30 minuten, maar meestal minder dan 20 minuten.

Na injectie gaat het paard spontaan liggen zonder verdere hulp. Indien gelijktijdig een duidelijke spierrelaxatie gewenst is, kunnen spierrelaxantia worden toegediend aan het liggende dier, totdat het paard de eerste symptomen van relaxatie toont.

Runderen

Om te zorgen dat het dier gecontroleerd kan gaan liggen en mogelijke symptomen van excitatie te vermijden of voor versterking van de anesthesie is premedicatie met een sedativum aanbevolen. Om hypoxie als gevolg van een laterale of dorsale lighouding te voorkomen kan zuurstof worden toegevoegd via nasale intubatie.