Milbemax Kleine Hond Puppy Kauwtabletten 1x4

3.4 Speciale waarschuwingen Er moet rekening worden gehouden met de mogelijkheid dat andere dieren in hetzelfde huishouden een bron van herinfectie kunnen zijn en deze moeten indien nodig worden behandeld met een geschikt diergeneesmiddel. Het wordt aanbevolen om alle dieren die in hetzelfde huishouden leven gelijktijdig te behandelen. Wanneer een D. caninum-infectie is bevestigd, dient gelijktijdige behandeling tegen intermediaire gastheren, zoals vlooien en luizen, met de dierenarts te worden besproken om herinfectie te voorkomen. Resistentie van parasieten voor een bepaalde klasse van anthelmintica kan zich ontwikkelen gedurende frequent, herhaaldelijk gebruik van een anthelminthicum van die bepaalde klasse. Onnodig gebruik van antiparasitica of gebruik anders dan aangegeven in de SPC kan de selectiedruk op resistentie verhogen en leiden tot een verminderde werkzaamheid. De beslissing om het diergeneesmiddel te gebruiken moet gebaseerd zijn op de bevestiging van de parasitaire soort en de belasting, of van het infectierisico op basis van de epidemiologische kenmerken, voor elk individueel dier. Het diergeneesmiddel dient pas gebruikt te worden na het uitvoeren van de juiste diagnostische methoden voor gemengde infecties met nematoden en cestoden, waarbij de geschiedenis van het dier en de kenmerken (b.v. leeftijd, gezondheid), omgeving (b.v. kennelhonden, jachthonden), voeding (b.v. toegang tot rauw vlees), geografische locatie en reizen in acht moet worden genomen. De beoordeling van de toediening van het diergeneesmiddel aan honden die risico lopen op gemengde herinfecties of in specifieke risico situaties (zoals risico voor zoönosen), dient door de verantwoordelijke dierenarts gedaan te worden. Als er geen risico bestaat op co-infectie met nematoden of cestoden, moet een diergeneesmiddel met een nauwspectrum worden gebruikt. Resistentie van Dipylidium caninum tegen praziquantel, evenals gevallen van multi-drug resistentie van Ancylostoma caninum tegen milbemycine oxime en resistentie van Dirofilaria immitis tegen macrocyclische lactonen zijn gemeld. Het wordt aanbevolen om gevallen van vermoedelijke resistentie verder te onderzoeken met een geschikte diagnostische methode. Bevestigde resistentie moet worden gemeld aan de houder van de vergunning voor het in de handel brengen of aan de bevoegde autoriteiten. Bij het gebruik van dit diergeneesmiddel moet rekening worden gehouden met lokale informatie over de gevoeligheid van de doelparasieten, indien beschikbaar.

Doeldier : honden

Behandeling van menginfecties met volwassen cestoden en nematoden gevoelig voor praziquantel en milbemycine oxime

1. Samenstelling

Dit diergeneesmiddel is verkrijgbaar in 2 verschillende groottes:

Naam (omschrijving tablet)

Milbemycine oxime per tablet

Praziquantel per tablet

Milbemax 2,5 mg/25 mg kauwtabletten voor kleine honden en puppy's (ovaal, donkerbruin)

2,5 mg 25 mg

Milbemax 12,5 mg/125 mg kauwtabletten voor honden (ovaal, donkerbruin)

12,5 mg 125 mg

Hulpstoffen:

Milbemax kauwtabletten voor honden: Propyleen glycol (E 1520): 4,54 mg, IJzer oxide, bruin (E 172): 3,29 mg, Butylhydroxyanisole (E 320): 1,32 mg, Propyl gallaat (E 310): 0,46 mg, Glycerol (E422).

Milbemax kauwtabletten voor kleine honden en puppy's: Propyleen glycol (E 1520): 0,91 mg, IJzer oxide, bruin (E 172): 0,66 mg, Butylhydroxyanisole (E 320): 0,26 mg, Propyl gallaat (E 310): 0,09 mg, Glycerol (E422).

Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie:

Er werden geen interacties waargenomen wanneer de aanbevolen dosering van de macrocyclische lacton selamectine werd toegediend tijdens de behandeling met de aanbevolen dosering van het diergeneesmiddel.

Hoewel niet aan te raden, is in een experimentele studie met Beagles in de leeftijd van 11 maanden of ouder het gelijktijdig gebruik van het diergeneesmiddel met een spot-on die moxidectine en imidacloprid bevat, bij de aanbevolen dosis na een enkele toediening goed verdragen. In een andere studie uitgevoerd bij pups in de leeftijd van 8-12 weken werden voorbijgaande neurologische bijwerkingen (slechte proprioceptie, slappe voor- en achterpoten, coördinatiestoornissen, lichte trillingen en hanentred van alleen de achterste ledematen) waargenomen na gelijktijdige toediening van beide diergeneesmiddelen. Deze bijwerkingen werden in deze studie echter niet waargenomen na toediening van het diergeneesmiddel alleen.

De veiligheid en werkzaamheid van de combinatie is niet onderzocht in veldstudies.

Honden: Zeer zelden (<1 dier/10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde meldingen): Aandoeningen van het spijsverteringsstelsel (zoals Diarree, Kwijlen, Braken) Overgevoeligheidsreacties Neurologische aandoeningen (zoals Incoördinatie, Convulsies, Spiertrillingen) Systemische aandoeningen (zoals Anorexia, Lethargie) Het melden van bijwerkingen is belangrijk. Op deze manier kan de veiligheid van een diergeneesmiddel voortdurend worden bewaakt. Indien u bijwerkingen vaststelt, zelfs wanneer die niet in deze bijsluiter worden vermeld, of u vermoedt dat het geneesmiddel niet heeft gewerkt, neem dan in eerste instantie contact op met uw dierenarts. U kunt bijwerkingen ook melden aan de houder van de vergunning voor het in de handel brengen of de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen met behulp van de contactgegevens aan het einde van deze bijsluiter of via uw nationale meldsysteem: adversedrugreactions_vet@fagg-afmps.be.

1. Contra-indicaties

De "kauwtabletten voor kleine honden en puppy's" niet toedienen aan honden die minder dan 1 kg wegen.

De "kauwtabletten voor honden" niet toedienen aan honden die minder dan 5 kg wegen.

Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor de werkzame bestanddelen of één van de hulpstoffen.

3.7 Gebruik tijdens dracht, lactatie of leg De veiligheid van het diergeneesmiddel is bewezen tijdens dracht en lactatie. Dracht en lactatie: Kan tijdens de dracht en lactatie worden gebruikt. Vruchtbaarheid: Kan bij fokdieren worden gebruikt.

1. Dosering voor elke diersoort, toedieningswijzen en toedieningswegen

Oraal gebruik.

Onderdosering kan leiden tot ineffectief gebruik en kan de ontwikkeling van resistentie bevorderen.

Voor een juiste dosering te verzekeren moet het lichaamsgewicht zo nauwkeurig mogelijk worden bepaald.

Het diergeneesmiddel wordt als eenmalige dosis toegediend met een minimum aanbevolen dosering van 0,5 mg milbemycine oxime en 5 mg praziquantel per kg lichaamsgewicht.

Afhankelijk van het lichaamsgewicht van de hond is de praktische dosering als volgt:

Gewicht Milbemax 2,5 mg/25 mg

kauwtabletten voor kleine

honden en puppy's

Milbemax 12,5 mg/125 mg

kauwtabletten voor honden

1 - 5 kg 1 kauwtablet

≥ 5 - 25 kg 1 kauwtablet

25 - 50 kg 2 kauwtabletten

50 - 75 kg 3 kauwtabletten

In die gevallen waarbij preventie tegen hartworm ziekte wordt toegepast en waarbij gelijktijdig behandeling tegen lintworm vereist is, kan dit diergeneesmiddel het monovalent diergeneesmiddel vervangen voor de preventie van hartworm ziekte.

Voor de behandeling van Angiostrongylus vasorum infecties, milbemycine oxime 4 maal toedienen met een interval van een week. Het wordt aanbevolen om, wanneer een behandeling tegen cestoden aangewezen is, éénmalig het diergeneesmiddel toe te dienen en daarna te vervolgen met een monovalent diergeneesmiddel dat alleen milbemycine oxime bevat gedurende de drie overige wekelijkse behandelingen.

De toediening van het diergeneesmiddel elke vier weken in endemische gebieden voorkomt angiostrongylosis door het verminderen van immature volwassen (L5) en volwassen parasieten, waarbij een gelijktijdige behandeling tegen cestoden wordt toegediend.

Voor de behandeling van Thelazia callipaeda dient milbemcyine oxime te worden toegediend in 2 behandelingen, met een tussenpoos van zeven dagen. Indien een gelijktijdige behandeling tegen cestoden aangewezen is kan het diergeneesmiddel het monovalente diergeneesmiddel met alleen milbemycine oxime vervangen.