Rythmodan Caps 120 X 100mg

Rythmodan® is een geneesmiddel tegen hartritmestoornissen. Rythmodan® is aangewezen bij het voorkomen of het behandelen van hartritmestoornissen (onregelmatige of te snelle hartslag) en de daarmee gepaard gaande symptomen. Rythmodan® is actief in alle delen van het hart (voorkamers en kamers).

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Hartaandoeningen:  Onvolledige bundeltakblok en hemiblok met een ongewijzigd PR-interval en bij afwezigheid van cardiomegalie, en dit in functie van de algemene toestand en de leeftijd van de patiënt.  Klasse Ic (Vaughan Williams) anti-aritmica werden betrokken in de CAST (Cardiac Arythmia Suppression Trial) studie, een lange termijn, multicentrische, gerandomiseerde, dubbel�blinde studie bij patiënten met asymptomatische, niet levensbedreigende ventriculaire aritmieën met een historiek van een recent myocard infarct (> 6 dagen maar < 2 jaar). Er werd een verhoging van de mortaliteit of van het aantal niet fatale hartsyncopes geobserveerd bij patiënten die klasse Ic anti-aritmica kregen vergeleken met die uit de placebogroep. Het is niet gekend of de resultaten van de CAST studie eveneens van toepassing zijn op de andere anti-aritmica en andere patiënten (zonder historiek van recent myocard infarct). Het is desalniettemin veiliger om dezelfde risico's in acht te nemen voor andere anti-aritmica in geval van structurele hartziekten.  Het is niet bewezen dat langdurige onderdrukking van premature ventriculaire contracties met anti-aritmica plotse dood kan voorkomen noch dat anti-aritmica de overleving verhogen van patiënten met ventriculaire aritmie. Om deze redenen zouden anti-aritmica dus niet moeten voorgeschreven worden voor de behandeling van asymptomatische premature ventriculaire contracties.  Elk anti-aritmicum kan ongewenste reacties vertonen indien gebruikt bij de behandeling van symptomatische niet levensbedreigende aritmieën; men moet dus steeds de voordelen van een anti-aritmische behandeling afwegen tegenover de nadelen ervan.  Dodelijke en hemodynamisch significante aritmieën zijn moeilijk te behandelen en vormen een hoog risico voor de patiënt; de behandeling van dergelijke aritmieën dient in het ziekenhuis opgestart te worden.  Bij patiënten met structurele hartziekten houden proaritmie en hartdecompensatie een bijzonder risico in voor gebruik van anti-aritmica. Voorzichtigheid is geboden.  Disopyramidefosfaat dient niet te worden gebruikt voor patiënten met glaucoom. Bij patiënten met een geschiedenis van glaucoom of bij wie glaucoom voorkomt in de familie, dient de intraoculaire druk gemeten te worden voor aanvang van de behandeling (zie rubriek 4.8). Klinische bewaking en ECG:  Bij patiënten met hartinsufficiëntie of die vroeger een hartinsufficiëntie vertoond hebben zal Rythmodan - wegens zijn negatief inotrope werking - met voorzichtigheid voorgeschreven worden en dit enkel na een aangepaste digitalisbehandeling en onder een strikte monitoring van de cardiale functie.  Voorzichtigheid is geboden bij bradycardie, syncopale neigingen, arteriële hypotensie en/of elektrocardiografische anomalieën (verlenging van het QT-interval of van de atrioventriculaire geleiding; meer uitzonderlijk kan zich een verbreding van het QRS-complex > 12/100 sec. of een bundeltakblok voordoen). Bij het ontstaan van een atrioventriculair blok of van een bundeltakblok zal men de behandeling met Rythmodan onderbreken.  Verergering van een bestaande aritmie of het optreden van een nieuw type van aritmie noodzaakt een herevaluatie van de disopyramide behandeling. Kalium onevenwicht:  Voorzichtigheid is geboden in geval van hypokaliëmie, hyperkaliëmie en eveneens in geval van associatie met laxativa die de intestinale motoriek verhogen of diuretica met risico op hypokaliëmie. Een onevenwicht in de kaliumbalans kan aritmieën uitlokken. Bijgevolg dient men de kaliëmie op te volgen en te corrigeren indien nodig. Anti-aritmica kunnen gevaarlijk zijn bij patiënten met hypokaliëmie. Atropineachtige effecten:  Gezien zijn anticholinergische werking wordt disopyramide best niet toegediend in geval van myasthenia gravis of bij urineretentie tenzij er gepaste maatregelen genomen worden; waaronder draineren via katheter of operatieve verlichting bij patiënten die lijden aan urineretentie. Urineretentie als gevolg van de inname van Rythmodan kan zich zowel bij mannen als bij vrouwen manifesteren maar mannen die lijden aan goedaardige prostaathypertrofie vertonen een verhoogd risico. Bij patiënten met een familiale historiek van glaucoom moet de intra-oculaire druk gemeten worden vóór de inname van Rythmodan. Disopyramide moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten die lijden aan myasthenia gravis gezien zijn anticholinergische werking een acute myastheniacrisis kan uitlokken bij deze patiënten.  Voorzichtigheid is geboden bij antecedenten van glaucoom of prostatisme.  Er bestaat een risico op cognitieve aandoeningen bij bejaarde patiënten waarbij een medische zorg noodzakelijk is.  Er bestaat een risico op paralytische ileus, vooral bij ouderen, in geval van gelijktijdig gebruik met anticholinergica of indien het plasmaniveau van disopyramide toeneemt (zie rubriek 4.5 en 4.9) Voor de andere atropineachtige effecten, zie rubriek 4.8. Hypoglykemie:  Gezien het risico op hypoglycemie, die soms ernstig kan zijn, zijn regelmatige controles van de glycemie aangewezen bij bejaarde of ondervoede patiënten, bij diabetici onder behandeling en bij patiënten met nierinsufficiëntie. Bij nier- of leverinsufficiëntie moet de posologie verminderd worden (zie rubriek 4.2). Pediatrische patiënten: Bij pediatrische populaties moeten de respons en plasmaconcentraties bij patiënten gecontroleerd worden en, indien nodig, gebruikt worden om het doseringsschema aan te passen. Pediatrische patiënten met leverinsufficiëntie kunnen een risico lopen op verhoogde blootstelling. Rythmodan 100 mg bevat lactose. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsorptie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken. Rythmodan 250 mg Long Action bevat sucrose. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als fructose-intolerantie, glucose-galactose malabsorptie of sucrase-isomaltase insufficiëntie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken. Rythmodan 250 mg Long Action bevat glucose. Patiënten met zeldzame glucose-galactose malabsorptie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.

• Recidieven van volledige aritmie door atriumfibrillatie en -flutter na regularisatie
• Aanvallen van reciproke paroxysmale tachycardie, ook bij het Wolff-Parkinson-White syndroom
• Recidieven van ventriculaire tachycardie
• Hardnekkige en slecht getolereerde atriale en ventriculaire extrasystolen
• Atriumfibrillatie en -flutter wanneer electro-cardioversie gecontraïndiceerd of onmogelijk is

1) Electrofysiologische en antiaritmische eigenschappen :

Disopyramide is actief op diverse experimentele modellen van atriale en ventriculaire aritmieën, al dan niet ischemisch:

Electrofysiologisch effect op de cel :

• vermindering van de depolarisatiesnelheid en van de amplitude van de actiepotentiaal (fase O);
• verlenging van de duur van de actiepotentiaal;
• vermindering van de trage spontane depolarisatiesnelheid (fase 4) en van de automaticiteit;
• verlenging van de effectieve refractaire periode ter hoogte van atrium en ventrikel.

Klinisch electrofysiologisch effect :

• de automaticiteit van de sinus wordt lichtjes gewijzigd (behalve bij atropinisatie of ziekten t.h.v. de sinus);
• het effect op de geleiding in de atrio-ventriculaire knoop is afhankelijk van de vagale tonus; gewoonlijk wordt hier de geleiding weinig gewijzigd;
• de geleiding wordt vertraagd in de bundel van His en in de vezels van Purkinje; de atrio-ventriculaire geleidingtijd is in mindere mate verlengd dan bij kinidine;
• de geleiding wordt eveneens vertraagd in de abnormale geleidingswegen bij het Wolff-Parkinson-White syndroom (indien zowel de anterograde als retrograde geleidingen vertragen, wordt vooral de retrograde geleiding beïnvloed).

2) Effect op het hartritme :

• De hartfrequentie is meestal onveranderd of lichtjes toegenomen.

3) Hemodynamische eigenschappen :

• Disopyramide verhoogt lichtjes de perifere weerstand van de bloedvaten.
• Het heeft een negatief inotroop effect, dat toeneemt bij hoge doses en/of in geval van een vooraf aanwezige hartinsufficiëntie.

4) Andere farmacologische eigenschappen :

• disopyramide heeft een atropine-effect.
• het heeft niet de eigenschappen van α- of β-blokkers.
• het bezit een lokaal anesthetisch effect.

Rythmodan 100 mg: 100 mg disopyramide.

Hulpstoffen:

• Lactose
• Maïszetmeel
• Talk
• Magnesiumstearaat per tweekleurige gelatinecapsule (= titaandioxide – indigotine – geel ijzeroxide).

• Associaties die gecontra-indiceerd zijn: - Associatie met anti-aritmica De associatie van anti-aritmica werd onvoldoende bestudeerd. Het effect van dergelijke associatie kan onvoorspelbaar zijn; ze moet dus vermeden worden behalve bij bepaalde omstandigheden (bv. -blokkers in geval van angina pectoris; digoxine met -blokkers en verapamil om de atriumfibrillatie te controleren) wanneer de individuele doeltreffendheid is aangetoond door gespecialiseerde testen. Anti-aritmica (Vaughan Williams classificatie): - Klasse I: zo goed als alle, fenytoïne inbegrepen - Klasse II: -blokkers - Klasse III: amiodarone, bretylium, d-sotalol, ibutilide - Klasse IV: verapamil, diltiazam, lidoflazine, bepridil. - Geneesmiddelen met risico op torsades de pointes, namelijk: - Tri- en tetracyclische antidepressiva - Erythromycine langs IV weg - Vincamine - Neuroleptica (droperidol, benzamides zoals amisulpride, sultopride). • Associaties die niet aanbevolen worden: - Andere geneesmiddelen met risico op torsades de pointes, namelijk: - Astemizole - Cisapride - Pentamidine - Pimozide - Sparfloxacine - Terfenadine - Anti-malaria middelen (halofantrine, chloroquine) - Fosfodiësterase type 5-inhibitoren (sildenafil, tadalafril, vardenafil). Fosfodiësterase type 5- inhibitoren kunnen het risico op verlenging van het QT-interval verhogen. Gelijktijdige toediening van disopyramide met deze geneesmiddelen kan mogelijk dit effect van QT-verlenging versterken. Deze associatie wordt dus niet aanbevolen. Er bestaan aanwijzingen dat disopyramide gemetaboliseerd wordt door het lever CYP3A4. Alhoewel er geen studies beschikbaar zijn bij de mens, kan de gelijktijdige toediening van significante inhibitoren van dit iso-enzym (vb. bepaalde antimycotische macroliden of azolen) het disopyramide serumgehalte doen toenemen. Daarentegen kunnen inductoren van het CYP3A (vb. rifampicine, bepaalde anticonvulsiva) het serumgehalte van disopyramide doen afnemen en het serumgehalte van het MN-disopyramide doen toenemen. Gezien de ernst van deze potentiële effecten niet voorspelbaar is, worden deze associaties niet aangeraden. - Stimulerende laxativa: gebruik een ander type laxativum. • Associaties waarbij voorzichtigheid geboden is: - Hypokaliëmerende geneesmiddelen (zie "Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik") zoals bepaalde diuretica, amfotericine B, tetracosactide (corticotrofine analoog), corticoïden (gluco en mineralo). - Atropine en andere anticholinergica, fenothiazines inbegrepen, kunnen de atropineachtige effecten van disopyramide versterken. - Een in-vitro studie heeft aangetoond dat roxithromycine het proteïnegebonden disopyramide kan verdringen; deze competitieve eiwitbinding kan leiden tot verhoogde serumgehalten van vrij disopyramide in- vivo. - Ingeval er een geneesmiddel wordt voorgeschreven dat gemetaboliseerd wordt via CYP3A, zoals theofylline, HIV protease inhibitoren (ritonavir, indinavir, saquinavir), cyclosporine A of warfarine, moet men er rekening mee houden dat disopyramide waarschijnlijk eveneens een substraat is van dit iso-enzym en dat een competitieve inhibitie van het metabolisme de serumgehalten van deze geneesmiddelen kan doen toenemen. - De gelijktijdige inname van fenobarbital kan de disopyramideklaring versnellen.

1. MOGELIJKE BIJWERKINGEN

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken.

De volgende bijwerkingen werden beschreven:

• Bloed en lymfestelselaandoeningen: uitzonderlijk: belangrijke vermindering van bepaalde witte bloedlichaampjes (agranulocytose en neutropenie).

• Huid- en onderhuidaandoeningen: zelden: plotse huiduitslag en anafylactische reacties (netelroos, angioedeem of shock).

• Endocriene aandoeningen: zelden: gevallen van te lage suikerconcentraties in het bloed (hypoglycemie), die soms ernstig kunnen zijn (zie ook de rubriek "Wanneer moet u extra voorzichtig zijn met dit middel?").

• Psychische stoornissen: soms: depressie, hallucinaties.

• Zenuwstelselaandoeningen: uitzonderlijk: hoofdpijn en duizeligheid.

• Oogaandoeningen: accommodatiestoornissen (wazig zien), diplopie (dubbelzien).

• Hartaandoeningen: hartstoornissen, shock, enkele gevallen van malaise (gevoel van onwel zijn), te snelle (tachycardie) of te trage (bradycardie) hartslag, onregelmatig hartritme, daling van de bloeddruk.

• Maagdarmstelselaandoeningen: pijn in de bovenbuik, misselijkheid, droge mond, braken, gebrek aan eetlust (anorexia), constipatie, diarree.

• Lever- en galaandoeningen: uitzonderlijk: gevallen van geelzucht (gele verkleuring van de huid of ogen).

• Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen: spierpijn (myalgie).

• Nier- en urinewegaandoeningen: moeilijk urineren (dysurie), acute urineretentie (plots niet meer kunnen urineren). Deze stoornissen worden meestal bij de man waargenomen, voornamelijk bij prostaatlijders, maar ze kunnen ook bij de vrouw voorkomen.

• Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen: impotentie.

Cognitieve aandoeningen (aandoeningen van het denken).

- Niet gecompenseerde hartinsufficiëntie.
- Ernstige hartinsufficiëntie, uitgezonderd wanneer deze secundair is aan een hartaritmie
- Associatie met andere geneesmiddelen welke ventriculaire aritmieën en meer bepaald torsades de pointes kunnen veroorzaken).
- Ernstige hypotensie.
- Sick sinus syndroom.
- Overgevoeligheid voor disopyramide of voor één van de hulpstoffen van het geneesmiddel.
- Atrio-ventriculair blok van de tweede en de derde graad zonder pacemaker.
- Volledig bundeltakblok, voornamelijk als deze gepaard gaat met een A-V blok van de eerste graad of indien het een rechterblok betreft, gepaard met een linker hemiblok.
- Gesloten hoekglaucoom.
- Prostaathypertrofie met (antecedenten van) urineretentie.
- Bestaande verlenging van het QT-interval.
Rythmodan 250 mg Long Action zal noch aan kinderen, noch aan patiënten met lever- of nierinsufficiëntie toegediend worden.
Omwille van de aanwezigheid van lactose in Rythmodan 100 mg (33 mg/capsule), dienen patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose-intolerantie, Lapp lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsorptie dit geneesmiddel niet te gebruiken.
Omwille van de aanwezigheid van saccharose in Rythmodan 250 mg Long Action (30 mg/tablet), dienen patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als fructose-intolerantie, glucose-galactose malabsorptie of sucrase-isomaltase insufficiëntie dit geneesmiddel niet te gebruiken
Omwille van de aanwezigheid van glucose in Rythmodan 250 mg Long Action (3,6 mg/tablet), dienen patiënten met zeldzame glucose-galactose malabsorptie dit geneesmiddel niet te gebruiken.

Disopyramide kan uteriene contracties veroorzaken tijdens de zwangerschap. Disopyramide dringt doorheen de hemato-placentaire barrière. Het zal enkel toegediend worden indien de arts beoordeelt dat de voordelen voor de patiënte groter zijn dan de eventuele risico's voor het kind. Disopyramide komt in de moedermelk terecht in concentraties die dicht bij de serumwaarden liggen. Men zal dus Rythmodan niet voorschrijven gedurende de borstvoeding.

• Ladingsdosis:
  • 4 tot 6 capsules per dag
  • 8 capsules per dag, wanneer electro-cardioversie gecontraïndiceerd of materieel onmogelijk is
  • Onderhoudsbehandeling
  • Progressieve dosisverlaging tot min. 1 capsule om de 6 uur (4 capsules/dag)
  • Voorbereiding op hartkatherisatie en op hartchirurgie
  • 3 tot 6 capsules per dag gedurende de drie voorafgaande dagen
  • 2 capsules 's morgens vóór de catheterisatie
  • tussen 4 en 6 jaar : 1 tot 2 capsules per dag
  • van 7 tot 14 jaar : 2 tot 3 capsules per dag

Toedieningswijze

• De dagdosis regelmatig verdelen over de dag in 3 innamen.